Orzecznictwo ·
Pół roku po wyroku TSUE – wpływ wyroku w sprawie C-260/18 na orzecznictwo polskich sądów
Od ogłoszenia przełomowego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-260/18 (Dziubak) minęło już pół roku – dobry moment, aby sprawdzić, jak orzeczenie to realnie wpłynęło na praktykę polskich sądów rozstrzygających spory frankowe.
Widoczna zmiana dotyczyła przede wszystkim odwagi sądów w stwierdzaniu nieważności całych umów kredytowych, a nie tylko eliminowaniu pojedynczych klauzul przeliczeniowych przy zachowaniu resztek umowy. TSUE wyjaśnił, że decydujące znaczenie w tej kwestii ma wola samego konsumenta – jeśli godzi się on na skutki nieważności umowy, sąd krajowy może taką nieważność orzec, nawet gdyby było to dla niego niekorzystne finansowo w danym momencie.
Sądy zaczęły też częściej odwoływać się do unijnego standardu ochrony konsumenta, traktując dyrektywę o nieuczciwych warunkach umownych jako realny punkt odniesienia, a nie tylko formalne uzasadnienie. Mimo tej zauważalnej zmiany kierunku, praktyka orzecznicza w różnych okręgach sądowych wciąż nie była w pełni jednolita – ujednolicenie linii orzeczniczej miało dokonać się dopiero w kolejnych latach, wraz z narastającą liczbą rozstrzygnięć sądów powszechnych i Sądu Najwyższego.